Hamartomy są łagodnymi nowotworowymi malformacjami, które zostały pierwotnie opisane przez Albrechta.1 Hamartomy płuc mogą mieć charakter płucny lub endobronchialny. 37-letnia kobieta została przyjęta do naszego szpitala z 3-miesięczną historią postępującej duszności. W przeszłości paliła papierosy od 20 paczek rocznie. W badaniu fizykalnym stwierdzono ściszone szmery oddechowe w lewym polu płucnym. Badanie radiologiczne klatki piersiowej wykazało niedodmę lewego płata dolnego (ryc. 1a). Tomografia komputerowa ujawniła jednorodną masę o wymiarach 2cm×3cm×1,5cm, blokującą lewe dolne oskrzele. W celu diagnostyki i leczenia wykonano sztywną bronchoskopię, aby zachować bezpieczeństwo dróg oddechowych. Stwierdzono wegetującą, szypułkowatą zmianę pokrytą prawidłowym nabłonkiem oskrzeli, blokującą wejście do lewego oskrzela głównego (ryc. 1c). Oskrzele dystalne było drożne. Guz usunięto za pomocą snare prob i zastosowano krioterapię na podstawę guza (ryc. 1d). Pooperacyjnie uzyskano ustąpienie duszności i ustąpienie niedodmy w lewym płacie dolnym (ryc. 1b). Badanie patologiczne guza pozwoliło na rozpoznanie hamartoma (ryc. 1f). W kontrolnej bronkoskopii wykonanej miesiąc później stwierdzono powierzchnię guza zawierającą komponent chrzęstny w odległości 1 cm dystalnie od kariny głównej na ścianie tylno-przyśrodkowej. Zastosowano krioterapię na podstawę zmiany, ale ze względu na komponent chrzęstny była ona nieskuteczna (ryc. 1e). Pacjentka pozostaje w obserwacji i jest bezobjawowa. Hamartomy są najczęstszymi łagodnymi nowotworami płuc, ale tylko 10% z nich ma charakter wewnątrzoskrzelowy.2 Zazwyczaj pacjenci w momencie rozpoznania znajdują się w 6. dekadzie życia i obserwuje się przewagę mężczyzn (4 do 1).3 W serii przypadków nie zaobserwowano różnic w rozmieszczeniu oskrzeli.4 Większość hamartoma endobronchiale była bezobjawowa, ale mogą one również występować z krwiopluciem, kaszlem lub dusznością, lub z radiologicznymi wynikami zapalenia płuc, niedodmy i guza wewnątrzbronchialnego.4 Niektóre hamartoma endobronchiale prezentowały objawy i wyniki badań obturacji dróg oddechowych, które przypominały raka bronchogennego. Podobnie jak w naszym przypadku, większość z nich wywodzi się z większych oskrzeli, wrastając do światła oskrzeli i blokując drogi oddechowe.4 Leczenie tych guzów za pomocą interwencji endobronchialnych może być diagnostyczne i terapeutyczne w tej samej sesji. Metody oparte na działaniu ciepła, takie jak koagulacja laserowa lub plazmą argonową, są zalecane w przypadku hamartomów endobronchialnych, szczególnie u pacjentów z objawami.4,5 Wczesne usunięcie tych guzów jest ważne przed wystąpieniem zmian miąższowych. Dlatego też interwencyjne podejście bronchoskopowe do hamartoma endobronchial nie tylko pozwala na opanowanie objawów, ale również może pozwolić na uniknięcie konieczności wykonania torakotomii. Leczenie chirurgiczne powinno być zarezerwowane dla przypadków, w których hamartoma nie da się zbliżyć endoskopowo. W naszym przypadku pacjent odniósł korzyść z leczenia endobronchialnego ze względu na lokalizację zmiany i uniknięto operacji.

Ryc. 1.

Rentgenogram klatki piersiowej przed (a) i po interwencji (b), ukazujący ustąpienie niedodmy lewego płata dolnego. W bronchoskopii (c) wegetująca, szypułkowata zmiana pokryta prawidłowym nabłonkiem oskrzeli blokowała lewe oskrzele główne. Widok bronchoskopowy po resekcji (d) i po miesiącu (e). Resekowany materiał (f).

(0,4MB).

.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.